आज तिचा फोन आला…

शब्दाऐवजी हुंदक्याचा आवाज आला …

.

स्वतःला सावरून ती म्हणाली –

” अरे माझे लग्न ठरले “…

.

ती सावरली , पण तो ढासळला , आणि मग

दोघांच्या असावांपुढे

पावसाचा वर्षाव कमी वाटू लागला …

.

शब्द सर्व हवेत विरले…

.

ती म्हणाली ” माफ करशील ना मला “…

.

तो म्हणाला ” माफी कसली मागतेस

अपराध्यासारखी

कर्तव्य पूर्ती करून आई बाबांचा मान राखालास

तू …

.

” या जन्मी नाही तर पुढच्या जन्मी होशील

नक्की माझी ”

.

ऐकून ती म्हणाली ” आठवणीत

आणि हृदयाच्या कोपर्यात असशील नेहमी”

.

धीर धरून त्याने फोन ठेवला

” कुणाला अश्रू दिसू नये म्हणून पावसात जाऊन

तो रडत बसला “.

रडता रडता तो म्हणाला….

गेली एकदाची कटकट…

Advertisements