“प्रमाण” कविता आणि “नावात काय आहे?”

नुकताच मला व्हॉट्स ऍप वर एक कविता आणि त्यासंबंधी एक मेसेज आला. समर्थ रामदास स्वामींची अतिशय सुंदर रचना. ही वीस कडवी म्हणजे २० रत्न आहेत. आणि त्याखाली "Be Balanced" असा उपदेश होता. कविता खरोखरच चांगली होती, पण भाषा त्यामानाने नवीन(१९ व्या शतकातली) वाटली. १७ व्या शतकातली नाही. आणि रामदास स्वामींच्या शैलीशी मिळतीजुळती तर अजिबात नाही.... Continue Reading →

Advertisements

Latest Song by Lata Mangeshkar

I received this message and the song on WhatsApp group. The latest song of Lata Mangeshkar. Sung whilst nearing her 89th birthday. It's in Marathi and is about how she is resting now and reminiscing about the past and hoping she will have same known faces near her, in her next birth, as near and... Continue Reading →

मोबाईलच्या अती वापरासंबंधी मनास केलेला उपदेश (मनाचे श्लोक )

मोबाईलच्या अती वापरासंबंधी मनास केलेला उपदेश (मनाचे श्लोक )... ******************* मना फेसबुकने असे काय केले तुझे सर्व स्वातंत्र्य चोरोनि नेले मना त्वा चि रे मित्र ही वाढविले तया तोंड देणे आता प्राप्त झाले ।।१।। मना नेट रात्रीस खेळु नको रे सुखी घोर निद्रेस टाळु नको रे नको रे मना रात्रिला जास्त जागु नको तु असा... Continue Reading →

विरंगुळा: वात्रटिका

नवरा: पुन्हा जावे शाळेत पुन्हा ती दिसावी भले लागू दे शिकाया लसावि, मसावि बायकोचे उत्तर: बनून आता गोसावी जी आहे ती सोसावी विसरून लसावि, मसावि घरची भांडी घासावी!

चाफ्याच्या झाडा: वाचन आणि अर्थपूर्ण सादरीकरण

कवयित्री पद्मा गोळे यांची कविता... चाफ्याच्या झाडा वाचन: अभिनेत्री स्पृहा जोशी आणि सुनिताबाई देशपांडे दोन पिढ्यांच्या सादरीकरणात किती फरक पडतो बघा. असे ऐकलं की, हे सुनिताबाईंनी पुलं गेल्यानंतर केलेले पहिले कविता वाचन होते. दोन्ही ऐकल्यावर नकळत असं वाटलं की वाचन (पठण या अर्थी) आणि अर्थपूर्ण सादरीकरण यातला फरक समजावून घेण्यासाठी हे उत्तम उदाहरण आहे. स्पृहाने... Continue Reading →

कोंकणस्थांची श्लोकबध्द आडनांवे

कोंकणस्थांची श्लोकबध्द आडनांवेजाणा जे आठवले, चिपळुणकरही चित्तले आणी मोनेचांपे वांचोळ ऐसे करसह वदति युक्त जे याभिधानेफट्केंही भाडभोंके परिमीत असती वाडदेकर कांहीया सर्वा गोत्र अत्री दशसहा परिसा जोगळेकर तेही ||कुंटे आणी पेंडसे भागवत्त | वन्हि संख्या जामदग्नि सुगोत्र बाभ्रव्याचे बेहेरे बाळ जाणा | दोंही गोत्री जाणिजे मानबाणां ||2||वैशंपायन भाडभोंक हि भिडे | सहस्त्रबुध्ये तथा जाणा पांच... Continue Reading →

शब्द-तुकडे: खातंय कोण – तोंड की मन?

शब्द-तुकडे: खातंय कोण - तोंड की मन? भेळ खाऊ का खाऊ पाणी-पुरीसुरुवात कुठे करु...अं, आधी पाव-भाजीच बरीएकच पोट, एकच तोंडभूक कमी खा-खा प्रचंडभेळच बरी पाव-भाजी ला वेळच फारइतका वेळ खाल्ल्याशिवाय नाही थांबवणार...आ..आ..आली भेळ...पहिला घास - वा वा...!!!दुसऱ्या घासापूर्वीच... मला पिझ्झा वाटतोय खावा...असं का झालं, असं का होतंजे खातोय ते सोडून, दुसऱ्याचीच चटक लागते...हल्लीखातंय कोण -... Continue Reading →

हरकत नाही…संदीप खरे ची कविता

संदीप खरे ची अजून एक ’हळूवार’ कविता...मला असल्या कविता अजिबात आवडत नाहीत...पण काही जणांना मात्र असल्या ’भावनेनी बरबटलेल्या’ (बरं.. तुमच्या भाषेत ’ओथंबलेल्या’) कविता आवडतात...आणि काहिंना ह्या असल्या कविता हव्या होत्या.मी म्हणालो मी ईमेल नी पाठवतो...पण माझ्या ब्लॊग वर नाही टाकणार...पण हळू हळू असल्या कवितांची मागणी वाढू लागली, त्यामुळे शेवटी मी ही कविता इथेच पोस्ट करत आहे...पण... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑