Search

ekoshapu

Notes to Myself

Month

May 2010

Fun games/ puzzles…

Here are some of the puzzles/games that you can (rather should!) try during office hours…in fact from my personal experience I can tell you that these are more fun if tried during office hours!!! 😀


~ Kaustubh
Advertisements

नासाचे अंतराळयान आणि मराठी भाषा

नुकताच मी युनेस्को च्या अहवालानुसार जगातील विविध भाषांची क्रमवारी वाचत होतो…मराठी बोलणाऱ्यांच्या संख्येनुसार मराठीचा क्रमांक १६-१७ वा आहे, इटालियन, कोरीअन, पोलीश, डच, स्वीडीश अशा अनेक प्रादेशिक भाषांपेक्षाही वर.

अजून एक interesting गोष्ट मला कळली, ती म्हणजे नासा नी व्हॊएजर नावचं एक यान अंतराळात सोडलं होतं. त्या यानाबरोबर विविध गोष्टी पाठवल्या होत्या – म्हणजे समजा कोणी परग्रहावर माणूस किंवा सजीव प्राणी असलाच तर त्याला आपल्याइथल्या वस्तु, संस्क्रुती, समाज यांची माहिती किंवा तोंडओळख व्हावी यासाठी एक ध्वनीमुद्रिका पाठवली होती. त्यात जगातल्या ५५ प्रमुख भाषांमध्ये एक संदेश होता. ज्यात मराठीचाही समावेश होता. (मराठी संदेश तुम्ही इथे ऐकू शकता)

’नमस्कार, या प्रुथ्वीतील लोक तुम्हाला त्यांचे शुभविचार पाठवतात. आणि त्यांची इच्छा आहे की तुम्ही या जन्मी धन्य हो’

तो संदेश ऐकून माझा अंगाचा तिळपापड झाला, लाही लाही झाली, चिडचिड, जळजळ, उद्रेक, विस्फोट इ. इ. जे जे शक्य आहे ते सगळं झालं. किती बिनडोक संदेश आहे, काही अर्थच नाही…अशक्य आचरटपणा!

इतके अशुद्ध मराठी उच्चार, भाषा आणि इतका सुमार संदेश. आणि तोही इतक्या ऐतिहासिक आणि खगोलिक (भौगोलिक च्या धर्तीवर हा शब्द मी आत्ताच तयार केला आहे!) अंतराळ यात्रेसाठी. म्हणजे उद्या समजा खरच परग्रहावर कोणी सजीव प्राणी असलाच आणि त्यानी हा मराठी संदेश ऐकला तर त्याचा मराठी भाषेबद्दल किती गैरसमज होईल…पार लाज जाईल आपली. समजा त्यातला एखादा (ह्रितिक रोशनच्या कोई मिल गया मधल्या ’जादू’ सारखा) पुण्यात आला चुकून…आणि ’हीच का तुमची मराठी भाषा’ असं मला विचारलं…तर? तोंड दाखवायला जागा राहणार नाही मला…

अजून एक गंमत म्हणजे, याच संदेशांबरोबर ’Music from Earth’ या शीर्षकाखाली प्रुथ्वीवरचं विविध देशातील संगीताचा समावेश होता (उदा. अमेरिका, मेक्सिको, अझरबैजान, पेरु, ऒस्ट्रेलिया इ.). त्यात भारतीय शास्त्रीय संगीताचा नमूना म्हणून सूरश्री केसरबाई केरकर यांची ’जात कहा हो’ ही साडेतीन मिनिटाची बंदिश ही होती.

ते वाचून मला इतकं नवल वाटलं…की सगळं सोडून त्यांना ’केसरबाई केरकर’ च का सुचाव्यात? म्हणजे माझं केरकर बाईंशी तसं काही वैयक्तिक वाकडं नाही. पण भारतातच ते किती जणांनी ऐकलं असेल काय माहिती, आणि मग परग्रहावरच्या सजीवांना आपल्या संगीताचा हा असा नमूना कशाला? कदाचित ’जात कहा हो’ वगैरे बंदीश त्या सजीवाला अर्थपूर्ण वाटेल असा काहीतरी विचार असावा.

ज्यांनी कोणी हा मराठी संदेश आणि हे भारतीय संगीत निवडले असेल त्यांचा जाहीर सत्कार करून त्यांना त्यांचे मौलिक विचार स्पष्ट करायला लावले पाहिजेत!

पण त्यांची तरी काय चूक? हे यान अंतराळात जाऊन तिथे पोचायलाच २५-३० वर्षे लागतात. व्होएजर-१ १९७७ च्या आसपास पाठवले आणि त्याचा प्रवास २०१५ मध्ये पूर्ण होणार आहे. म्हणजे इतके वर्ष जूना संदेश आणि संगीत असलं तर ते आत्ता आऊटडेटेडच वाटणार…विशेषतः मराठी भाषेतला संदेश.

आफ्टरऒल मराठी बरं का, हॆज चेंजड सो म्हणजे सो मच…इन लास्ट २५ ईअर्स…की काही विच्चारू नका!!

~ कौस्तुभ

सुरेश वाडकर यांची २ सुंदर गाणी…

सुरेश वाडकर यांची २ सुंदर गाणी…

काळ देहासी आला खाऊ

गायक: सुरेश वाडकर

संगीत: श्रीनिवास खळे

~ कौस्तुभ

नवस…

लोकं देवाला नवस बोलतात – की अमुक झाले तर तुला तमुक अर्पण करीन, दान करीन, देईन…

मग देव त्यांच्या (सगळ्यांच्या नाही, काही पुण्यवान लोकांच्या) ईच्छा पूर्ण करतो. आणि लोकं देवाला बोललेला नवस फेडतात.

मी मला स्वतःलाच नवस बोलतो. उदा. कौस्तुभ…तु हे केलेस तर मी तुला घेईन, किंवा तु ते केले नाहीस तर मी तुला ते देइन. त्यामुळे तो पूर्ण करण्याची जबाबदारीसुद्धा माझ्यावरच येते…

लोकं देवाला नवस बोलून निर्धास्त होतात…कारण उरलेलं काम देव करतो…

माझं तसं नाही…माझा नवस मलाच पूर्ण करावा लागतो, त्यासाठी लागणारे कष्ट, मेहेनत ही मलाच करावी लागते.

कधी-कधी माझ्या कष्टाचे फळ मला मिळते आणि मग मी खुश होऊन मला बोललेला नवस फेडतो…

पण बऱ्याचदा ते साध्य पूर्ण होत नाही…मग मी स्वतःवरच चिडतो (लोक देवावर चिडू शकत नाही…हा एक फरक!) आणि मग त्यावेळेस नवस फेडायचा प्रश्नच येत नाही…

मग मी revised नवस बोलतो…स्वतःलाच…आणि ते achieve करायचा प्रयत्न करतो…

असाच एक नवस म्हणजे – iPhone घेणे. मला iPhone 3GS घ्यायचाय…पण काही गोष्टी पूर्ण झाल्या तरच.

दुर्दैवानी त्या गोष्टी ठरवलेल्या time frame मध्ये पूर्ण झाल्या नाहीयेत. त्यामुळे मी आत्ता किंवा नजीकच्या काळात iPhone घेऊ शकत नाहीये…जोवर मी ठरवलेले उद्दिष्ट पूर्ण करत नाही 😦

तो पर्यंत मी हाच माझा कॆमेरा फोन असेल 🙂

~ कौस्तुभ

Now, BPOs to be run by prisoners

This is interesting…so now don’t get scared if you call up Customer Service and are greeted from other end in Tapori language 🙂

Another implication – the HR policies will have to be tweaked a bit to deal with ‘unsatisfied’ employees from this lot…or else the discussion could prove fatal!!!

———————————————————————————————————————

Now, BPOs to be run by prisoners

Hyderabad: Clicking on a public-private partnership with global IT firm Radiant Info Systems, the Hyderabad’s Cherlapally Central Jail will become the only prison in the country to have a BPO unit in its premises, reports Saswati Mukherjee from the Economic Times.

While Radiant Info Systems will invest money and expertise in the unit, prison authorities will provide space and labour. To begin with, the BPO will function in three shifts, with a strength of around 70 odd inmates in one shift. The prisoners will work from within the ‘closed space’ of the BPO office and will be taken out of the locked enclosure at the beginning and end of each shift.

Jail officials said that after the BPO is set up, the “interest level and aptitude” of the inmates will be considered before involving them in this ambitious project. According to C N Gopinatha Reddy, Director General of prisons, Andhra Pradesh, as many as 200-250 inmates could be engaged in the BPO unit and they will be shortlisted from inmates that are matriculates and graduates. Officials explained that those shortlisted would first be trained by experts and later absorbed by the BPO company.
“For starters, the convicts working at the BPO would not have access to phones as is the case in a call centre. They would be involved in bank-related work of data entry and transfer,” said Reddy. “The idea is to ensure that on being released, the prisoners find it easy to get absorbed in the mainstream. Prisoners often find getting suitable employment post release a tough task. So, this is an attempt to ensure that their employers know them well in advance.”

Source: SiliconIndia News Bureau

~ Kaustubh

An MBA’s thoughts on MBA Glut

Further to my post On IIMs’ high salary: The true story has a twist I wanted to write about my thoughts on MBA and its perception in people’s mind. I could not do that till now; but a couple of things finally pushed me write this post.

———————————————————————————————————–

Scene 1 A: My colleague at work was talking to another colleague (both work as Software Developers and have been in the UK for a couple of years as ‘On-site coordinators

C1: Arre yaar, mujhe iss saal MBA karna hi hain woh bhi UK sey (I want to pursue MBA this year, from UK)

C2: Haha, aur kya karegaa, waapas yehi ayegaa na? To kyon dene hain 20-25 lakh (And what would you do – join the same place again???)

And then C2 went on to ridicule MBA and how one could easily do without it…etc. etc.

============================================================

Scene 1 B: Next to my cubicle sit an Account Manager and another Project Manager…

(Background) AM had asked me about my MBA and experience of doing it from the UK and pros and cons etc. (and he had concluded – ‘Arre tum yahaan XYZ company mein kya kar rahe ho?’)

PM: Kya baat hain Sir ji, MBA institute  website dekh rahe ho…

AM: Ab mujhe MBA ke liye janaa hain…I want at least 6-digit salary in GBP…to begin with…kab tak yeh roaj ki fight karte rahenge? Ab thoda paisaa bananaa hain…

PM: Arre Sir ji, sirf MBA karane se salary nahin badhegi…and you don’t become millionaire through ‘savings’ – yeh job se kuch nahin ho saktaa…

AM: Arre CEO ban jayenge naa kuch saal baad…CEOs ki salary pataa hain?

PM: Sir ji, phir bhi woh ‘salary’ hi hain naa…kitna save karoge?

============================================================

Scene 2: My colleague ‘S’ who arrived in the UK about a week back is thinking of getting his own work permit so that he could switch job here.  He is checking his eligibility using online points calculator and finds that his MBA institute in India is not recognized here and hence could not claim points for Master’s – and thus could not score required points to be eligible for work permit.

S: #@$£*****, yeh ch**@£% log kya samajhate hain ki meri MBA ki koi value nahin?

I: Where did you do your MBA from? It’s not listed in their database…

S: XYZ Institute…arre bahot famous hain…khud ki building hain 2!

I: Did you write any test, say GMAT or appear for interview?

S: Aise kuch nahin thaa…maine application bheja aur ho gaya…

I: Dost, aise nahin hotaa..you should have checked credentials/ reputation of institute.

S: %£@#, arre us waqt kis ko pataa thaa ki Indian se baahar bhi jaane ka chance milegaa? Apne State mein to sab ko pata hain yeh institute. Iss ka matlab mere Rs. 80,000 doob gaye???

I: What do you want to do with work visa?

S: I want to be a consultant; Consultants get £300-600 per day!!! 2-3 saal raho yahaan pe…aur waapas apane native place jaa kar sarkaari-type ki job karo, bass!

============================================================================

These incidents got me thinking. Because this is something which I have been experiencing during my interactions with prospective MBA students who contact me for advise, queries etc.

Going back to Scene 1 A again – C2 (Colleague 2) represents a category of people who think that MBA (or any higher education)  is justified only when it takes you to somewhere else and/or at much higher position. If you are joining the same organization/ position post-MBA you are a fool!

They fail to understand that –

1. MBA is not necessarily for short-term immediate gains, it could also be for long-term growth/ benefits

2. Going one step further, MBA may not be for any gains/ career progression at all!!! Probably I would achieve all things without MBA. But MBA could be for my personal satisfaction, my thirst for understanding (and formally learn) different subjects, ‘be aware’ of what is happening around me, even if it is not part of my job or directly impacting me…(now how much should one spend for this ‘insane thirst’ is personal matter). So it is not necessary to even measure success or effectiveness of MBA or any higher education for that matter by yardstick of ‘gain in salary, designation’

But I don’t even take pain of discussing or explaining this to C2-type of people. Because it is beyond their capacity to understand this. I just ignore such people and avoid interaction on this topic.

Now about Scene 1B: I get irritated with and angry at myself – for having to work with such Account Managers who would, in one way or the other, decide my career growth in that organization. This is for two reasons – first, they have such ludicrous notion of MBA (that it is a ladder to get 6-digit salary or to become CEO eventually) and second (and more importantly for me) they decide how to put my skills/ qualification to the best use and have a say in my career growth. I try to keep distance from such people and looks for ways to get rid of them altogether.

Moving on to Scene 2: I have mixed emotions about this lot represented by ‘S’. Sometimes I pity them – that they are fooled by all glitz and glamor surrounding word MBA and end up spending money and time on any MBA which doesn’t help them in any way. But at times I am irritated by this lot too – that they too want fast growth by only getting a label or a paper-tag called MBA, without understanding what it is, is it required for their kind of profession, are they suitable for this, is the institute credible enough etc.

It is the kind of population that is causing this much-talked MBA Glut. The same was being discussed in the US in 1994.

Although the context of the two is completely different. In the US the discussion was around ‘whether we need so many MBAs, do we have an over-supply?’ Whereas the question in India is ‘How do we maintain the standard of higher-education so that people are employable’

A recent study found that India is suffering from a real shortage of skilled labor, even as number of people graduating (i.e. getting degrees) is on rise. Why this mismatch? Because the quality of higher education is dismal.

And it is difficult to bring about a qualitative improvement in education system for such a vast mass!

I remember an anecdote from my MBA class. I sent email to entire class reg. something and used the phrase ‘Batch of 2008’…and I immediately got whipped by a British class-mate (an experience of  typical British sarcastic humor!) who replied… “Do you mean Class of 2008? We only have a batch of chickens!”

I think our 1-billion plus population and factory-approach towards everything is symbolized by the way we call it a ‘Batch’ and not a ‘Class’…so wonder it is often hard to differentiate between umpteen graduate chickens that we churn out every year!

~ Kaustubh

राजश्री मराठी डॊट कॊम

राजश्री फिल्म्स या चित्रपट निर्मिती, वितरण करणाऱ्या कंपनीकडे अनेक चित्रपट, मालिका इ. चे वितरणाचे हक्क आहेत. केवळ हिंदीच नाही तर इतर भाषेतल्या कलाक्रुतींचे सुद्धा…

नुकतीच मी त्यांची वेबसाईट – राजश्री मराठी डॊट कॊम पाहिली आणि त्याचीच लिंक इथे शेअर करत आहे…

इथे तुम्हाला अनेक मराठी चित्रपट, मालिका इ. च्या चित्रफिती (संपूर्ण किंवा संक्षिप्त) पाहता येतील – तेदेखील विनामूल्य!

~ कौस्तुभ

Blog at WordPress.com.

Up ↑