श्रीधर फडके चे "तू माझ्या आयुष्याची पहाट" ऐकताना आणि जुन्या इमेल वाचताना ही पोस्ट करावीशी वाटली. गहिवरून येणे, रडावेसे वाटणे, हळवे होणे या गोष्टी सध्या अचानकच घडतात. प्रत्यक्ष रडणे हे कृती म्हणून वेगळे आणि भावनांचा कडेलोट म्हणून तसे वाटणे हे वेगळे. हल्ली मधेच अपरात्री, पहाटे जाग येते. मग बाबांच्या आठवणी... मग कोणाशी तरी बोलावंसं वाटतं...... Continue Reading →